علوى فرمود : « عمر » نيز همين‌طور بوده است ؛ مقام جانشينى و خلافت را غصب كرد ، بر جايگاه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم تكيه كرد و براى اين كار از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم اجازه‌اى نداشت . 3 - كشورگشايىهاى « عمر » كارى نادرست و اشتباه بود و نتيجه‌هاى منفى و بر خلاف انتظار داد ؛ زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به جنگ افراد نمىرفت بلكه تمام نبردهايش دفاعى و پس از حملهء دشمنان بوده است و به همين دليل مردم مشتاق اسلام شدند و گروه گروه به دين خدا درآمدند ؛ چون مردم دريافته بودند كه اسلام دين آرامش و آشتى است . اين‌ها در حالى است كه « عمر » به سرزمين‌ها هجوم برد و با شمشير و زور آنان را مجبور به مسلمان شدن كرد ، و به همين جهت مردم از اسلام بدشان آمد و اين دين عزيز را متّهم به زورگويى و توسّل به شمشير كردند نه آن‌كه اسلام را دين منطق و نرمى و آرامش بدانند و همين برنامه سبب شد كه دشمنان اسلام فراوان شوند ؛ بدين سان ، كشورگشايىهاى عمر سبب بدنامى اسلام شد و نتيجه‌هايى منفى در پى داشت . اگر « ابوبكر » و « عمر » و « عثمان » خلافت را از صاحب اصلى و شرعى آن يعنى حضرت علىّ بن ابى طالب عليه السلام غصب نكرده بودند و آن بزرگوار زمام امور خلافت را به دست نگرفته بودند و پس از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به امور مسلمانان رسيدگى مىكردند ، به طور حتم به سيره و روش رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم رفتار مىفرمود و از